13 augustus 2009
Echt kijken

Hoe vaak gebeurt het dat ik niets zie?

Opeens word ik ‘wakker’ en realiseer me dat ik een groot stuk heb afgelegd

op de fiets, of in de trein en ondertussen helemaal niets gezien heb. Vage beelden van de omgeving is het enige wat resoneert.

Plotseling ben ik er of ergens, soms zelfs helemaal op de automatische piloot. Andere momenten ben ik op weg naar de supermarkt en heb onderweg het boodschappenlijstje al talloze keren doorlopen, zo'n 3 keer door de winkel geweest, en de maaltijd al bereid. Ondertussen heb ik niets gezien.

Zomaar en altijd is er het moment van wakker worden, met een soort schok. Vervolgens gebeurt er iets; de waarneming begint. Ik begin om me heen te kijken en nieuwsgierig te worden wat ik nu eigenlijk zie; vorm, textuur, kleuren, beweging.

Om bewust in dit wakker zijn te stappen voel ik me vaak uitgedaagd; allerlei andere dingen te doen, allerlei redenen om het later ècht wel te gaan doen. Eerst even dit, nog even dat. ‘Straks, zometeen’, en hup een dag is voorbij, heb ik mijn tijd weer zitten verkwanselen. En dat wringt. De weerstand lijkt een soort strijd die gek genoeg zo oplost op het moment dat ik het wel doe; echt kijken.

Een gordijn die door een bries wordt meegenomen, onverwacht om de hoek in een winkelstraat een plastic stoel tegen een spetterende kleurige achtergrond, lichtval op een muur, op de grond. Ik sta letterlijk met een schok stil en een ervaring van zeker weten dat dit een flits van waarneming is.

Om mijzelf dat uurtje per dag te geven om puur en alleen met de intentie van waarneming bezig te zijn, of zelfs zo simpel als even stil te blijven staan als een fris moment van waarneming zich onverwacht aandient, en dan mijn camera te pakken, ervaar ik nog altijd als een cadeau. En het is ook gewoon een kwestie van veel doen, want tevens zie ik het als een noodzakelijkheid om mezelf te trainen in het echt kijken. Op deze manier wordt helder zien onderdeel van de dag, en op den duur misschien wel van mijn zijn.

In Miksang Fotografie zijn er 2 grote hindernissen die echt kijken, de dingen zien zoals ze van nature zijn, belemmeren:
*De interne dialoog, het innerlijk geklets. Eindeloze gesprekken met jezelf en met anderen in jezelf.
*Het continue benoemen van wat je ziet, oordelen over wat je waarneemt en indelen in goed en slecht, leuk en niet leuk, mooi en lelijk. Talloze associaties; ’het doet me daar aan denken’, ‘ik weet wat het is’, en voor je het weet zit je weer in je eigen verhaal.
De kern van Miksang is aanwezig te zijn, in de open ruimte van beschikbaarheid voor de wereld van de verschijnselen. En vanuit deze open, lege ruimte komen de flitsen van waarneming. Frisse momenten van helder zien. Deze momenten worden gekenmerkt door een twijfeloze kwaliteit. Ze doen je letterlijk stil staan. Zoals er onverwacht een regendruppel op je neus valt, of als je niest. Door de schok en het plostelinge is er even niets; open ruimte.

Chögyam Trungpa zegt in het boek Dharmakunst dat onze visuele waarneming gewoonlijk gekenmerkt wordt door grote rusteloosheid. Het is heel interessant hoe onze geest werkt, hoe waarneming ons leven beheerst. Maar we willen onszelf er niet helemaal aan overgeven, we willen onszelf niet helemaal verliezen. We wijzen dingen af als ze ook maar de geringste aanstoot geven. Daar houden we niet van. En als we ergens wel van houden of als het er maar een beetje veelbelovend uitziet vinden we het zo mooi dat we er helemaal in willen duiken. Het resultaat is gewoonlijk dat we niet echt kijken.

In de workshop Het Goede Oog Openen bestaan de dagen uit visuele efeningen waar we simpelweg gaan werken met het ontleden van de wereld van vorm, en echt gaan kijken. De oefeningen brengen ons terug naar de open ruimte, waarin daarna op pad gegaan wordt met een foto-opdracht om dit te gaan oefenen om het met je camera uit te drukken. In deze opdrachten werken we ook met diverse vormen.

Als je je hiertoe aangetrokken voelt dit te gaan ervaren, kijk onder het kopje workshops wanneer de eerstvolgende introductieworkshop is zodat je kan leren je je vermogen te ontwikkelen om vol vertrouwen en consistent te fotograferen.

Hopelijk tot gauw!

 

Hèlen Vink

 

In het archief:

• januari 2009 - Het Begin

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ARCHIEF
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                                                                                                                          28 januari 2009

Het begin

Eindelijk en hoera! De lancering van mijn website www.miksang.nl
Met veel dank aan Michael Wood!
Hoewel voltooid is dit tevens het begin alswel ‘onderhevig’ aan updates en altijd in ontwikkeling.

Ontdek de diverse mogelijkheden welke Miksang Fotografie biedt.
Geniet van het bekijken van de foto’s en kom meer te weten over Miksang Contemplatieve Fotografie.
Wat is visuele waarneming, over het proces van kijken en zien, de leraren, wanneer en waar er Miksang workshops plaats vinden en hoe u me kan bereiken.
En alle nieuws, vers en ouder, op een rijtje.
In de column ‘Ogenblik...’ zal ik met enige regelmaat mijn Miksang ervaringen en overdenkingen beschrijven. Zo kan een ieder die wil op de hoogte blijven en zich mede verwonderen.
Een belangrijk uitgangspunt is dat de site een goede referentie zal zijn voor het verwerven van opdrachten en fotoverkoop.

En hoe dit alles eenvoudig en aantrekkelijk in een website te presenteren, welke de maximale meerwaarde voor de gebruikers reflecteert? Dat was en is een spannende uitdaging met vele stappen, uitwerken en schrappen, herbezinning en weer opnieuw beginnen en verder.

Of het gelukt is? Ik hoor het graag van u!
Opmerkingen, informeren, een afspraak maken, aankopen of gewoon snuffelen, alles is van harte welkom.
Een fris begin, een open blik.

 

Hèlen Vink